Kako je Aleksandar I oprostio Hrvatima 50.000 srpske pobijene nejači i ratnu odštetu od 12 milijardi francuskih franaka

0

General Srpske Vojske Krajine Milisav Sekulić je na Simpozijumu o „Srpskom vojnom sanitetu u Prvom svetskom ratu“ na VMA, izrekao TRI ISTINE, poražavajuće, o kojima se ćuti decenijama.

Prvo je imao primedbu na stalno ponavljanu rečenicu na mnogim simpozijumima i skupovima gde se govori o srpskoj istoriji. Uglavnom svi govori počinju izlizanom rečenicom da srpski narod pati od zaborava, a general Sekulić lepo kaže: “Ono što se nije znalo, ni naučilo, ne može biti ni zaboravljeno“.

Potom je izneo tri frapantne istine, koje se decenijama kriju.

– Prva istina

Je da su u Podravini i Kolubarskom okrugu tokom 1914.godine Austro-Ugari ubili 50.000 (PEDESET HILJADA) srpskih žena, dece i staraca, dakle CIVILA. Te zločine su uglavnom počinili HRVATI, koji su bili u Austro-Ugarskoj vojsci. Ubijanje srpskih civila bilo je u Zapadnoj Srbiji najviše i to: u JADARSKOM srezu (centar Loznica), RAĐENSKOM srezu (centar Krupanj), AZBUKOVAČKOM srezu (centar Ljubovija), POCERSKOM srezu (centar Šabac), MAČVANSKOM srezu (centar Bogatić) i KOLUBARSKOM srezu (centar Valjevo).

– Druga istina

Je da je na Mirovnoj konferenciji u Parizu 1919.g. Komisija za utvrđivanje ratnih zločina i otkrivanja onih koji su počinili zločine tokom Prvog svetskog rata u državama koje su u njemu učestvovale, tražila od svih tih zemalja , učesnica rata, da dostave broj izvršenih zločina i izvršilaca zločina na njenoj teritoriji tokom Prvog svetskog rata.
MALENA BELGIJA prijavila je 300 (TRISTA) zločina i 300 (TRISTA) izvršilaca zločina;

SRBIJA JE PRIJAVILA SAMO 4 ZLOČINA (ČETIRI) i 4 (ČETIRI ) ZLOČINCA, koji su počinili ta 4 (ČETIRI) zločina na njenoj teritoriji tokom Prvog svetskog rata .

– Treća istina

Je da je na Mirovnoj konferenciji u Parizu 1919.godine Komisija, koja je bila oformljena za procenu ratne štete, koju su počinili Austro-Ugari, procenila da naša Kraljevina treba da dobije ODŠTETU OD NEPRIJATELJA (AUSTRO-UGARA) U VISINI OD 12 (DVANAEST) MILIJARDI FRANCUSKIH FRANAKA U ZLATU. Pošto smo tada već bili Ujedinjena Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca, Ante Trumbić, koji je bio tada ministar spoljnih poslova naše ujedinjene Kraljevine, rekao je u Skupštini da TO NIJE DOBRO, jer nije fer i pošteno da Hrvati i Slovenci plaćaju tu odštetu, pošto su oni sastavni deo Kraljevine. Dakle svi su jedna velika zajednička država. I naš kralj Aleksandar Prvi Karađorđević je zastupao Trumbićevo mišljenje i Komisiji za procenu ratne štete u Parizu je odgovorio da se on NE PRIHVATA DA UZME RATNU ODŠTETU od 12 MILIJARDI francuskih franaka u zlatu, jer ne želi da se zameri Hrvatima i Slovencima i puj pike ne važi ništa, kao da ništa nije ni bilo.

Pojeo vuk magarca.

A Srbija je morala da vrati sve zajmove, koje je već bila uzela.

Tako su i Tito i srpske i crnogorske izdajice isto oprostile HRVATIMA – USTAŠAMA  koljačima srpskog naroda za njihove zločine u Drugom svetskom ratu.

 

 

 

Srpskaistorija

 

 

 

POSTAVI ODGOVOR

*