„Otadžbina“: Beograd da Kosovo i Metohiju proglasi okupiranim područjem

0

SEDAMNAESTOG marta navršava se punih četrnaest godina od programiranog i teškog zločina nad Srbima u južnoj srpskoj pokrajini učinjenog od strane Albanaca. Do dana današnjeg za te zločine niko nije odgovarao.

Tog 17. marta sa svog ognjišta proterano je više od deset hiljada Srba, ubijeno i ranjeno na desetine njih i zapaljeno i srušeno više od 37 srpskih crkava i manastira.

Narodni pokret Srba sa Kosova i Metohije „Otadžbina“ podseća građane Srbije da je pre toga, u periodu od 1999. do te 2004. godine, proterano sa prostora KiM više od 200 hiljada Srba a njih oko 4 hiljade je ubijeno i nestalo.

Samoproglašena republika Kosovo se temelji na principu egzodusa i pogroma Srba, na osnovu hrvatskog recepta i po principu – što manje Srba lakše se pravi još jedna albanska država na Balkanu. I drugi važan princip, isto preuzet od Hrvata, proterati Srbe u masovnom broju a onda ih vraćati na kašičicu.

Iako je na Kosovu i Metohiji tada bilo više od 50 hiljada vojnika KFOR-a i 10 hiljada UNMIK policajaca oni nisu hteli ili bolje nisu želeli da spreče ovo programirano nasilje koje je sigurno aminovano od strane zapadnih zemalja imajući u vidu da Albanci ne rade ništa na svoju ruku, nego samo slepo izvršavaju naredbe svojih mentora.

Postavlja se pitanje: zašto je Zapadu bio potreban ovaj novi egzodus Srba?

Razlog je jednostavan. U okolini Prištine, pa i u drugim delovima, Srbi su kontrolisali veliki broj puteva i u slučaju bilo kakvog nasilja nad Srbima oni su izlazili na saobraćajnice i demonstrirali. Sedamnaesti mart je očistio Srbe sa tog prostora i tom prilikom su iz brojnih naselja proterani Srbi a da se nikada više nisu vratili.

Od tada je navodno Priština prodisala a srpska naselja kao što su Bresje, Ugljare, Devet Jugovića, Svinjare, Miroč, Slatina, Miloševo, itd. ostali su bez Srba.

Najveći deo proteranih Srba nije ostao da živi na Kosovu i Metohiji već je završio u tzv. centralnoj Srbiji.

Zato danas kada slušamo Aleksandra Vučića i Aleksandra Vulina koji govore hvalospeve o KFOR-u znamo da obmanjuju javnost Srbije jer ta vojna sila NATO pakta za sve vreme od 1999. godine nije htela, a mogla je, da spreči etničko čišćenje Srba.

Srbi sa Kosova i Metohije očekuju od aktuelne vlasti da Kosovo i Metohiju proglase okupiranim područjem i da najtoplije zamole snage NATO pakta da napuste južnu srpsku pokrajinu. Na njihova mesta normalno je da se vrati, a po Kumanovskom sporazumu je predviđena, srpska vojska i policija. Povratak srpske vojske i policije je najbolji odgovor Prištini povodom njihove želje za stvaranjem vojske Kosova.

Nažalost, u ovih šest godina diktature Aleksandra Vučića bezbednost Srba na Kosovu i Metohiji je rapidno pogoršana. Ubistvo Olivera Ivanovića je jasan dokaz tome.

Za vreme Vučićeve vladavine pogašene su sve institucije države Srbije na Kosovu i Metohiji i otvoren put za dolazak ROSU policije i na sever Kosova i Metohije. Dok su postojale srpske institucije, srpska policija i civilna zaštita, bez obzira što su bili u civilu, Prištini nije padalo na pamet da ROSU policiju šalje na sever Kosova i Metohije.

Te 2004. godine Srbi su proterani odjednom u masovnom broju a u ovih šest godina Vučićeve vladavine oni Kosovo i Metohiju napuštaju kapilarno i u tišini. Sam podatak da je, recimo, u bolnici u Kosovskoj Mitrovici 2008. godine rođeno 1054 dece, a 2017. samo 570 govori da Srbi nestaju sa praiskonskog srpskog prostora. Možda je i to deo dogovora Aleksandra Vučića sa onima koji su ga doveli na vlast a koji promovišu „Veliku Albaniju“.

(saopštenje Narodnog pokreta Srba sa Kosova i Metohije „Otadžbina“)

POSTAVI ODGOVOR

*