Putinu ne praštaju što je oživeo “ruskog medveda”!

    Predsednik Ruske Federacije je već godinama najveći “trn u oku” političkog Zapada

    0

    Uprkos besomučnoj propagandi uperenoj protiv predsednika Ruske Federacije Vladimira Putina koju “emituje” politički Zapad, njegova “zvezda” sija sve jače na političkom nebu sveta. Imajući u vidu Putinova dosadašnja dostignuća, bez preterivanja se može reći da će ga buduće generacije prepoznati kao jednog od najvećih lidera u istoriji.

    Popularna priča kaže da je nekadašnja državna sekretarka SAD Medlin Olbrajt svojevremeno izjavila da je prirodno bogatstvo Ruske Federacije “suviše veliko za jednu zemlju”. Takva poruka predstavlja odraz višedecenijskih težnji Zapada da se dokopa “blaga” Rusije, a nastojanja “grabljivog saveza” predvođenog Amerikom gotovo da su sprovedena u delo devedesetih godina 20. veka, kada je Rusija bila na kolenima. Zahvaljujući haosu u koji je bila potonula Ruska Federacija, osnažen je položaj oligarha i država je opljačkana. Ali, velika pljačka nije bila dovoljna da zadovolji apetite oligarha, zbog čega su neki od njih udružili snage sa Zapadom i počeli da spletkare protiv matične države. Krajnji naum bio je ili da se rasparča Rusija ili da se oslabi u tolikoj meri da postane poslušnik zapadnim silama. Ali, onda se, posve neočekivano, Vladimir Putin pojavio na državnom kormilu u Moskvi 2000. godine i Kremlj je bio oslobođen, kao i Rusija. U kratkom roku, novi lider je iznova pretvorio “posrnulu” državu u veliku svetsku silu. Od tada, Zapad svim silama pokušava da shvati “ko je taj Vladimir Putin” i zašto su se izjalovili “veliki planovi” Amerikanaca i Evropske unije o eksploataciji i potčinjavanju evroazijskog prostranstva.

    “Sastojci” Putinovog uspeha kriju se u socio-političkim “mehanizmima” koje je on uspostavio. Tokom njegove vlasti, Ruska Federacija postala je jedina “brana” protiv zapadnog “globalnog carstva”, jedini “front” protiv islamskog ekstremizma i jedina kontrateža “pogubnom globalizmu”, pa ne čudi što se čitav zapadni svet urotio protiv Rusije i njenog naroda. Dok je ostatak planete tonuo u ekonomsku krizu u protekloj deceniji, što je, u najvećoj meri, bio “proizvod” gramzivosti Zapada, Rusija je vodila razumnu ekonomsku politiku. Zbog razboritosti Rusa i njihovog rukovodstva, Ruska Federacija nije u dugovima, a ljudi žive srećno i ranije odlaze u penziju u poređenju sa stanovnicima zapadnih zemalja. Takve uspehe Zapad ne prašta, već se besomučno podsmeva svetloj ruskoj tradiciji, a Putina napadaju sa svih strana – od medija, preko bankarske elite, do zapadnih političara, kao da je Hitlerov brat, a ne lider koji u svakoj prilici poštuje antifašističke tekovine.

    Putinova vlast, zapravo, predstavlja pretnju za zapadnu tradiciju, uključujući zakone, kojima se na Zapadu manipuliše kako bi se dozvolio svaki greh i svaka “prljavština”, poput homoseksualizma. Za razliku od Rusije, gde se poštuje hrišćanska vera, religija se na Zapadu “poništava” i žrtvuje zarad “političke korektnosti”, što se, u krajnjoj instanci, odražava na zapadne političke sisteme koji su postali leglo korupcije i svakog greha. Jednostavno govoreći, Putin je osvedočeni hriščanin koji je stavio hrišćanstvo na prvo mesto u Rusiji. Zakoni koji važe u Rusiji u skladu su sa hrišćanstvom, kao i običaji koji se poštuju vekovima unazad. 

    Istovremeno, ruski predsednik je “pomrsio konce” oligarsima koji su godinama “pustošili” Rusiju. Za razliku od vladajuće elite na Zapadu koja, u isti mah, prezire i zazire od Putina, ruski lider je stavio Isusa Hrista i njegovo učenje na prvo, drugo i treće mesto. U takvim okolnostima, Zapadu nije ostalo ništa drugo do da krene u medijski rat protiv Rusije, servirajući izmišljenje priče o “zlom režimu u Kremlju”.

    Putin je, dakle, uspeo da “oživi ruskog medveda”, kojeg je “ubio” Gorbačov. Ta obnova moći Ruske Federacije u proteklih deceniju i po dovela je do ponovnog uspostavljanja multipolarnog svetskog poretka, uništenog devedesetih godina 20. veka kada su se SAD ponašale kao “svetski policajac” i ubijale nedužne civile širom planete, uključujući građane Srbije tokom agresije NATO-a. Stoga, novi američki predsednik Donald Tramp ima veliku šansu da ispravi grešku svojih prethodnika na funkciji i da uspostavi dobre odnose sa Vladimirom Putinom i Ruskom Federacijom. Ukoliko bude sledio dobre prakse Kremlja, čiji simbol je Putin, Tramp će izbaviti Ameriku iz političkog, finansijskog i kulturnog sunovrata u kojem se nalazi, ali, prepreka na tom putu mogu da budu moćni američki oligarsi, poput mega-korporacija, bankara sa Volstrita, naftnih kompanija i ratnih profitera, koji su u proteklih nekoliko decenija čvrsto držali “dizgine” politike Vašingtona.

    Vuk RADISAVLJEVIĆ, FSKSRB

    POSTAVI ODGOVOR

    *